„Adopcja duchowa księdza” i wspieranie go własną modlitwą jest celem tzw. Ruchu Margerytek (Les Marguerites/The Daisy Movement). Kanadyjska inicjatywa nabrała szczególnego znaczenia w obchodzonym w Kościele Roku Kapłańskim.

Pomysłodawczynią Ruchu Margerytek w 1978 r. była Louise Ward, którą zainspirowała Margaret O’Donnald sparaliżowana od młodości kobieta. Miała ona intuicję, by wszyscy kapłani byli zaadoptowani duchowo przez modlących się za nich świeckich, siostry i diakonów. Ruch jest najbardziej aktywny w kanadyjskich diecezjach Joliette i Rouyn-Noranda. Obecnie „margerytki” modlą się między innymi za 70 księży pracujących na Syberii w diecezjach irkuckiej i nowosybirskiej.

„Margerytkę” tworzy grupa siedmiu osób, które modlą się i ofiarują swoje cierpienia, za konkretnego księdza, przez siedem dni w tygodniu. Są jak siedem płatków kwiatu wokół ósmego, którym jest duchowny. Grupa wspiera modlitwą działalność duszpasterską księdza i jego życie duchowe.

Podobna inicjatywa narodziła się 10 lat temu w Kolumbii. Członkowie ruchu „Lazos de Amor Mariano” („Więzi Miłości Maryjnej”) w modlitwie i ofierze dnia codziennego proszą Chrystusa o uświęcenie i wytrwałość w powołaniu dla kapłanów.

„Nie wszyscy możemy robić rzeczy wielkie, ale wszyscy możemy robić małe rzeczy z wielką miłością” – powtarzają za bł. Matką Teresą z Kalkuty członkowie ruchu duchowej adopcji księży.

se/ rv